Υπάρχουν στιγμές στον δημόσιο λόγο όπου η ευκολία των συνθημάτων αποκαλύπτει όχι απλώς πολιτική αμηχανία, αλλά πράξη σύγχυσης και ελλιπούς γνώσης. Ζούμε σε μια εποχή
Πόσες προσλήψεις μπορεί να έχει ένα γεγονός που η εκκλησιαστική εμπειρία το ονομάζει καθολικό, δηλαδή αναφερόμενο σε όλους; Πόσες αναγνώσεις, πόσες ιδεολογικές χρήσεις, πόσες ιδιωτικές
Ο άνθρωπος φοβάται τον θάνατο. Όχι μόνο επειδή πονά, αλλά επειδή διαλύει την αυταπάτη της αυτάρκειας. Ο θάνατος είναι το απόλυτο σκάνδαλο για μια ύπαρξη
Η είδηση έπεσε βαριά. Όχι σαν κεραυνός, αλλά σαν κάτι πιο ύπουλο, σαν εκείνη τη σιωπή που απλώνεται στις εξέδρες όταν συμβαίνει κάτι που δεν
Οι Ιρανοί δεν είναι απλώς ένας ακόμη λαός της Μέσης Ανατολής που μιλά για γεωπολιτική με θρησκευτικούς όρους. Είναι φορείς μιας μνήμης που προηγείται του
Υπήρχε κάποτε η αθώα πεποίθηση ότι το πιο δύσκολο σε ένα ταξίδι είναι να φύγεις. Να βρεις μέρες άδειας. Να αντέξεις το jet lag του
Δεν είναι όλα για τον πολιτισμό. Κάποια είναι για την ψυχή. Κι αν την ψυχή την ξεριζώσεις, μετά τι να κάνεις με το κτίσμα; Απλά
Ένα κεφάλαιο για την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έκλεισε το Σάββατο που μας πέρασε με την εξόδιο ακολουθία και ταφή του Πάπα Φραγκίσκου. Ο άνθρωπος που τον αποκαλούσαν
Το Πάσχα δεν είναι απλά μια γιορτή. Μια ημερομηνία με έντονο χρώμα στο ημερολόγιο που έχεις κρεμάσει στον τοίχο. Το Πάσχα αποτελεί “αφετηρία” για τον
Θα είμαι ειλικρινής. Δύσκολο να σου μιλήσω για τη Σταυρική Θυσία του Χριστού; Νιώθω ότι πλησιάζω κάτι που δεν τολμάω να αγγίξω. Κάτι που δεν μπορώ
Ένας βουλευτής, εκπρόσωπος της «ελληνορθόδοξης ηθικής» (όπως διαλαλούν), μπουκάρει στην Εθνική Πινακοθήκη και κάνει γυαλιά-καρφιά έργα τέχνης. Γιατί;Επειδή, λέει, κάτι του φάνηκε προσβλητικό για την πίστη
Η έννοια του ήθους, ως τρόπου ύπαρξης και σχέσης, αποτελεί θεμέλιο λίθο κάθε πολιτικής κοινότητας που επιδιώκει την αληθινή δημοκρατία. Στην ελληνική πολιτική σκηνή, και