Υπάρχουν γεγονότα που εμφανίζονται ως τεχνικά, σχεδόν ουδέτερα.Μια ζημιά σε ενεργειακή εγκατάσταση, μια καθυστέρηση παραδόσεων, μια επίκληση «ανωτέρας βίας». Κι όμως, πίσω από αυτές τις

Κάθε χρόνο η 25η Μαρτίου επιστρέφει σαν μια τελετουργική υπενθύμιση. Σημαίες, παρελάσεις, λόγοι. Και όμως, πίσω από τη μορφή της εορτής κρύβεται ένα ερώτημα που όλο και

Στη Δύση υπάρχει μια βολική απλοποίηση. Ο μουσουλμανικός κόσμος αντιμετωπίζεται ως ενιαίο μπλοκ. Μία λέξη, «Ισλάμ», αρκεί για να χωρέσει κράτη, λαούς και αντιτιθέμενες στρατηγικές. Κι

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας τοποθετείται από την Εκκλησία στην αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με έναν τρόπο που, εκ πρώτης όψεως, μοιάζει αντιφατικός. Η περίοδος της

Κάποτε λέγαμε πως η παιδεία είναι το μέλλον της χώρας. Τώρα φαίνεται πως είναι απλώς ένα έξοδο που πρέπει να δικαιολογηθεί. Αν γίνεται. Γιατί, όπως πληροφορηθήκαμε προσφάτως, «το

Υπήρξε κάποτε μια εποχή που το Νόμπελ Ειρήνης το κοιτούσες με δέος. Όχι γιατί έκανε τους ανθρώπους καλύτερους, αλλά γιατί υποτίθεται πως τους υπενθύμιζε ότι

Ζούμε σε μια εποχή που όλα εξηγούνται και τίποτα δεν κατανοείται. Οι σχέσεις έγιναν συμβάσεις, τα πρόσωπα ρόλοι, η πολιτική ένα κακογραμμένο σίριαλ εξουσίας. Μέσα σε αυτήν τη

…μια γιορτή που δεν προλαβαίνεις να κρατήσεις μέσα σου Η Πρωτοχρονιά στη Σιγκαπούρη δεν πλησιάζει αθόρυβα. Δεν ζητά άδεια, δεν αφήνει περιθώριο προσαρμογής. Καταφθάνει απότομα,

Ζούμε μια παράδοξη στιγμή της ιστορίας. Όπου τα Χριστούγεννα εξακολουθούν να λάμπουν στις πόλεις, να στολίζουν δρόμους και να αρωματίζουν σπίτια με κανέλα και φτηνό